

Naczynie z „domus” z mozaikami odkryte pod koniec ubiegłego wieku w Corso Umberto
W porównaniu z obfitością informacji dla okresu starożytnego, dysponujemy niewystarczającą wiedzą odnośnie początków następnego okresu, kiedy to stosunki pomiędzy miastem i jego zapleczem uległy intensywnej przemianie. Proces ten, obejmujący całe terytorium Włoch, zaznaczył się przewagą życia wiejskiego nad miejskim. Z drugiej strony, pozostałości rzymskich budynków datowanych na II–V w., ozdobionych mozaikowymi posadzkami, wskazują na zamożność ówczesnej arystokracji; ich „domus” stanowił rozległe i wielofunkcyjne założenie.
O wprowadzeniu chrześcijaństwa do miasta i założeniu w nim kościoła świadczą lampy oliwne z III w., pojawiają się wówczas pierwsze symbole nowej religii. Wspomina o tym także oda Paolino di Noli z 397 r.