Od czasu założenia w IX wieku, Dunkierka (co oznacza „kościół na wydmach”) przechodziła z rąk do rąk, będąc kolejno pod panowaniem hrabiów Flandrii, książąt Burgundii, dynastii austriackiej oraz królów Hiszpanii i Anglii. Ostatecznie dostała się we władanie Francji, kiedy to w 1662 roku Ludwik XIV kupił miasto od Anglików.
Wieża Leughenaer, usytuowana przy historycznych dokach, przywołuje wspomnienie tych odległych czasów. To najstarszy zabytek w Dunkierce. Wieżę wzniesiono na początku XV wieku, kiedy miasto zostało przejęte przez Księstwo Burgundii, aby zabezpieczyć się przed ewentualną inwazją angielską. Była częścią łączącego 28 wież muru obronnego, przez który przechodziło 8 bram.
Wieża Leughenaer górowała nad kanałem portowym i oprócz swoich funkcji obronnych służyła jako latarnia prowadząca statki do portu rybackiego.
Jej nazwa - Wieża Kłamcy – wyjaśniana jest na kilka sposobów. Według jednej z historii wieżę wykorzystywano do zwabiania statków na piaszczysty brzeg i rabowania ich, kiedy osiadły na mieliźnie. Inna sugeruje, że chodzi o wskazówki zegara: uszkodzone przez silny wiatr nigdy nie wskazywały właściwego czasu.
Przekazana pilotom portowym w 1754 roku, została niemal całkowicie przebudowana w roku 1759. W roku 1824 dobudowano dodatkowe piętro, na którym umieszczono pierwszą w Dunkierce latarnię morską. Używano jej do roku 1843, kiedy to do służby weszła latarnia Risban.

