Długość: 75,7 m
Szerokość: 11,3 m
Zanurzenie: 5 m
SEUTE DEERN został zbudowany w 1919 r. w Gulfport w USA jako czteromasztowy szkuner o ożaglowaniu gaflowym. Pierwotnie nazywał się ELIZABETH BANDI. Wyposażono go w ogromne włazy do ładowni umiejscowionych w okolicach dziobu, przeznaczonych do transportu drewna. Jego wymiary zbliżone były do maksymalnych możliwych do osiągnięcia w konstrukcji statków o drewnianych kadłubach.
W 1931 r. statek sprzedano do Finlandii, gdzie nazwano go BANDI. Transportował drewno do Danii.
W 1938 r. kupiła go linia żeglugowa Essbeger z Hamburga. Przerobiono go na bark; zamontowano nowy takielunek, maszt o wysokości 37,5 m ponad pokładem, a powierzchnia żagli miała 1 418, 6 m2. Dodano też nadbudówkę, aby mógł pełnić swoją nową funkcję statku szkoleniowego. W rezultacie drugiej wojny światowej statek, pod nową nazwą SEUTE DEERN, mógł wykonywać jedynie ograniczone działania na Morzu Bałtyckim.
Po wojnie służył przez krótki czas jako obóz POW, a następnie jako statek hotelowy i restauracyjny.
W 1954 r. został sprzedany do Delfzijl w Holandii, gdzie przerobiono go na schronisko młodzieżowe i zmieniono nazwę na PIETER A. KOERTS. Po 10 latach powrócił pod swoją starą nazwą do Emden jako statek restauracyjny. W 1965 r. zatonął. Rok później jego nowy właściciel sprowadził go do Bremerhaven.
Miasto Bremerhaven nabyło statek i przekazało go w 1972 r. Niemieckiemu Muzeum Morskiemu jako pierwszy statek-muzeum.
Zobacz też:
Barcelona: Szkuner Santa Eulàlia
Dunkerque: Duchesse Anne
Gdansk: Statek-muzeum „Dar Pomorza”
Fot.: Archiwum DSM
Fot.: Archiwum DSM