Kolebką przemysłowego rybołówstwa jest Geestemünde. Znajdowało się tutaj zarówno najważniejsze centrum handlowe i rozładunkowe, jak i największy niemiecki port rybacki. Rybami handlowano tu od lat 60. XIX w. Przewaga portu rybackiego w Geestemünde opierała się wówczas na geograficznej bliskości terenów połowowych.
Holenderscy i angielscy rybacy rozładowywali swe połowy również w Bremerhaven. Ryby sprzedawano albo bezpośrednio w Bremerhaven, albo wysyłano w głąb lądu koleją.
Aby sprostać wymogom handlu rybnego w głębi kraju, ilość dostarczanych ryb musiała wzrosnąć. Było to niemożliwe przy wykorzystaniu jedynie łodzi wiosłowych i kutrów żaglowych. Tak więc, biorąc przykład z Anglików, przedsiębiorcy postanowili budować statki rybackie z napędem parowym. Początkowo używano na nich sznurów haczykowych (takli), jednak szybko przerzucono się na włoki. Ryby wyładowywane z tych statków były już oczyszczone i gotowe do umieszczenia w lodzie dla potrzeb transportu i magazynowania.
Pierwotnie akweny połowowe znajdowały się w południowej części Morza Północnego, jednak w latach 90. XIX w. statki rybackie zaczęły zapuszczać się aż w okolice północnej Norwegii i Islandii.
Pierwszy niemiecki statek rybacki o napędzie parowym nazywał się SAGITTA. Zbudowano go w roku 1884 w Stoczni Wencke w Bremerhaven dla kupca rybnego z Geestemünde o nazwisku Busse. Kolejny statek o nazwie SOLEA zbudowano w 1886 r. W ciągu następnych trzech lat floty w Geestemünde i Hamburgu wzbogaciły się o dziewięć statków rybackich o napędzie parowym. 13 czerwca 1888 r. w Geestemünde odbyła się pierwsza aukcja rybna.
Geestemünde leżało na terytorium Prus, a Bremerhaven – Bremy. Musiało to doprowadzić do bezpośredniej rywalizacji w rybołówstwie dalekomorskim. W 1891 r. Stary Port w Bremerhaven został wyposażony w urządzenia przeznaczone do obsługi rybołówstwa, przestał bowiem należycie spełniać swą rolę jako port handlowy. Pierwsza aukcja odbyła się tu 15 lutego 1892 r.
W 1906 r powstało kolejowe rybne centrum ekspedycyjne. Bremerhaven stało się ośrodkiem nie tylko handlu rybnego i rybołówstwa dalekomorskiego, ale również imponującego przemysłu przetwórstwa rybnego.
Pomimo połączeń kolejowych i przestronnych magazynów w Starym Porcie, port rybacki w Bremerhaven ustępował Geestemünde, który wybierała większość statków. W Bremerhaven bowiem musiały przechodzić przez śluzy, mogły tam być obsługiwane tylko dwa statki jednocześnie, a ceny oferowane za złowione ryby były niższe.
