Twierdza Tarent.
W okresie hiszpańskim (XVI-XVII w.) Tarent, ze względu na swe korzystne połączenia komunikacyjne z Kalabrią i Morzem Egejskim, pełnił rolę twierdzy Królestwa Hiszpanii.
Uniwersytet w Tarencie również został zaangażowany w przedsięwzięcia militarne, finansując prace fortyfikacyjne. W 1528 r. ukończona została inwentaryzacja posiadanych przez niego fortyfikacji miejskich wraz z katalogiem wykonanych prac, zarówno wzdłuż kanału, jak i północnej i południowej granicy miasta.
Założenie obronne
Obszar z wieżą Cytadeli.
W 1563 r. wicekról ogłosił generalne zasady budowy wież dla wszystkich portów królestwa. Odtąd wiele przybrzeżnych wież obronnych na obszarze Tarentu budowanych było według tych właśnie zasad.
Zamek stał się najistotniejszym elementem miasta. Opis pochodzący z XV wieku określa Tarent jako perłę w okresie Wielkiej Grecji, a obecnie właściciela zamku, choć mieszkańcami miasta są głównie rybacy. Gospodarka Tarentu nie ograniczała się jednak wyłącznie do rybołówstwa; prężnie funkcjonował port, który wykorzystywali kupcy z Florencji do wywozu na statkach sycylijskich zboża do Genui i Viareggio.
Wkrótce jednak warunki ekonomiczne pogorszyły się; miasto zostało zdominowane przez archaiczną gospodarkę, bez oznak odnowy, z zacofanym przemysłem.
Duchowni, wysoko urodzeni i mieszczanie posiadali ziemie w sąsiedztwie miasta, jednak produkcja rolna zaspokajała wyłącznie ich własne potrzeby.
Speziale, próba rekonstrukcji Zamku.
