Latarnia morska w Dunkierce
Latarnię morską w Dunkierce wzniesiono w latach 1838-1843, aby zastąpić zawodne światło z Wieży Leughenaer. Powstała na miejscu dawnego fortu Risban, zbudowanego tutaj w drugiej połowie 17 wieku przez sławnego inżyniera Vaubana dla ochrony miasta przed atakiem z zewnątrz.
Światło latarni ma wysokość 63 metrów i status światła pierwszej klasy, co oznacza, że jest pierwszym, jakie można zauważyć, płynąc do Dunkierki z otwartego morza. Zasięg światła to 25 mil morskich, a jego charakterystyka to dwa białe błyski co 10 sekund.
Zanim w roku 1985 latarnia została zautomatyzowana, obsługiwał ją latarnik. Żona latarnika jako asystent Urzędu Świateł i Pław była częścią załogi. Pilnowała światła i codziennie rano wspinała się na szczyt latarni, żeby spuścić zasłony chroniące soczewki latarni przed promieniami słońca, a co wieczór wchodziła ponownie, aby je podnieść.
Zdjęcie z lewej i w środku: Jens Fink Jensen. Zdjęcie z prawej: Musée portuaire.
Fot. Jens Fink Jensen
Teraz organizacją zwiedzania latarni zajmuje się Muzeum Portowe. Latarnia czynna jest dla zwiedzających w sezonie letnim w niedziele. Z jej szczytu można podziwiać wspaniały widok na stocznię, urządzenia portowe, statki wchodzące i wychodzące z portu, a także nadmorskie równiny aż po wzgórza Flandrii. Trzeba jednak sobie zasłużyć na ten widok: wspiąć się po 276 schodach.
