Barki w porcie w Dunkierce, koniec XIX w. Fot. Falciny. Ze zbiorów Muzeum Portowego
Historia Guilde, barki zbudowanej do poruszania się po kanałach ulepszonych według systemu Freycineta, ilustruje różne etapy rozwoju żeglugi śródlądowej i życie na kanałach w dwudziestym wieku.
Zbudowano ją w 1929 roku w stoczni Rousseau w Sotteville-lez-Rouen. Pierwszym właścicielem barki była kompania żeglugowa, używająca jej do transportu węgla i piasku. W tym czasie barka nie miała silnika, holowano ją wzdłuż nabrzeży przy pomocy traktorów.
W roku 1959 Guilde została zakupiona przez małżeństwo barkarzy, Michela i Yvette Guilbertów. To oni nazwali barkę Guilde, a nazwa powstała od połączenia pierwszych sylab nazwisk, ich wspólnego – Guilbert i panieńskiego Yvette – Delissnyder.
W roku 1961 Guilbertowie wyłożyli wnętrze ładowni panelami, co świadczy o tym, jak bardzo dbali o towary, które przewozili (ziarno, cukier, nawozy etc.). W roku 1963 zdecydowali się zmodernizować barkę. Zamontowali silnik, a następnie rozpoczęli prace nad wnętrzem, wyremontowali pomieszczenia mieszkalne, czyniąc je bardziej komfortowymi i przestronnymi.
Dzięki Guilbertom w roku 1974 Guilde dorównała standardom międzynarodowym. Mogli na niej podróżować nawet do najbardziej odległych krajów północnej Europy.
Guilde zakończyła swoją służbę w 1992 roku, a Muzeum Portowe uratowało ją przed złomowaniem.
Teraz znajduje się tu ekspozycja ukazująca rolę żeglugi śródlądowej w sieci komunikacyjnej oraz życie codzienne na pokładzie barki.
Ładownia barki Guilde, przekształcona w przestrzeń muzealną.